Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κ.λ.π.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κ.λ.π.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 31 Αυγούστου 2020

Η νύχτα θέλησε να "γνωρίσω" τον "σκέτο" Ανδρέα Κονάνο,

που όσο και να μην το πιστεύετε, δεν τον ήξερα, ούτε ως Πάτερ, ούτε ως Σκέτο!
Μπορεί να είχα ακούσει το όνομά του, ίσως, μα αν μου έδειχναν φωτογραφία του, φυσικά και δεν θα τον γνώριζα!
Δεν έτυχε, κι ας είμαι 15 χρόνια στο ίντερνετ, κι ας δηλώνω πως είμαι Χριστιανή Ορθόδοξη!
Πού να προλάβω να μάθω τους Ιερείς, ακόμα και τους διάσημους;
Όπως και να έχει, είμαι άνθρωπος που Πιστεύω "Απευθείας" στον Χριστό μας, κι όχι μέσω κατήχησης.
Βίους Αγίων, ναι, θέλησα να μάθω, τώρα στα γεράματα, μα ονόματα και βίους Ιερέων, κ.λ.π. δεν με ενδιέφερε, εκτός αν οι ειδήσεις επέμεναν για "κάτι" και αναγκαστικά έμαθα κάποιους.
...Οπότε, δεν επιρεάστηκα απ' την είδηση, ούτε την κρίνω, αφού δεν ξέρω βασικούς κανόνες της Εκκλησίας μας.
Όπως και να έχει, από περιέργεια, απόψε, τον "έψαξα".
Άκουσα ωραίες ομιλίες που έκανε ως Ιερέας, μου θύμισε πολλές ομιλίες ψυχολόγων, διάβασα άπειρα σχόλια από ανθρώπους που βοηθήθηκαν απ' αυτές κι απ' τα βιβλία του, πήγα και στην σελίδα του, ειλικρινέστατος, αισιόδοξος, αποφασιστικός!
"Έβγαλε τα ράσα", και τον κατηγορούν!
Μα, θα ήταν καλύτερα να τα φοράει και να προσποιείται ή να καταπιέζεται, όπως -ίσως- κάνουν πολλοί άλλοι;
Τι πιο τίμιο;
Ίσως θα έπρεπε να τα είχε βγάλει και πολύ νωρίτερα.
Απογοητεύτηκαν οι πιστοί. Γιατί;
Ο Χριστός τους πρόδωσε;
Ο Χριστός δεν θέλει Πίστη με το ζόρι, ούτε απ' τους Ιερείς, ούτε απ' τους πιστούς!
Έτσι νομίζω, με το φτωχό μυαλό μου, κι ήθελα να "κρατήσω" το θέμα και να το σταματήσω, εδώ.
Καλή συνέχεια στην ζωή του, εύχομαι, κι ο καθένας μας είναι ελεύθερος να βαδίσει τον δρόμο της ζωής του, όπως θέλει, αρκεί να μην "βλάπτει" την ζωή του άλλου ή προσποιείται ότι είναι κάτι άλλο, απ' αυτό που πράγματι είναι.
"Άλλαξε", λένε, "μετά από μια εικοσαετία"!
Εδώ αλλάζουν οι άνθρωποι σε μια στιγμή!
Πλάκα, κάνετε;
"Ιεροί Κανόνες", θα πείτε... κι εγώ θα ρωτήσω:
"Πόσοι ποιο σοβαροί Ιεροί Κανόνες παραβιάστηκαν και οι ειδήσεις "μουγκάθηκαν";


Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2019

"Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ". Ο Γιάννης Τσαρούχης με το έργο που ζωγράφισε στο Αλβανικό Μέτωπο.

***


***
"Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ". Ο Γιάννης Τσαρούχης με το έργο που ζωγράφισε στο Αλβανικό Μέτωπο.
------------------------------------------------------------------------------
Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου δεν ήταν λίγοι οι στρατιώτες που ανέφεραν ότι σε δύσκολες στιγμές στο μέτωπο, αναζήτησαν στήριγμα στο Θεό και προσευχήθηκαν στην Παναγία για να τους προστατεύσει. Κάποιοι από αυτούς που βρέθηκαν σε μεγάλη δοκιμασία, ανέφεραν ότι είχαν δει ακόμα και οράματα με την μορφή της Παναγίας.
~ Η διήγησή τους εκείνες τις δύσκολες ώρες του πολέμου, διαδόθηκαν σαν αστραπή μέσα στο στράτευμα. Μία τέτοια αναφορά έγινε η αφορμή για να εμπνευστεί και να ζωγραφίσει ο Γιάννης Τσαρούχης την περίφημη «Παναγία της Νίκης».
~ Η ιστορία του εικονίσματος ξεκίνησε όταν ένας στρατιώτης έγραψε αναφορά στο στρατηγό Κατσιμήτρο για το όραμά του Ο ανθυπασπιστής Νίκος Γκάτζαρος είχε βγει για ένα περίπατο και περιγράφει την ασυνήθιστη εικόνα που αντίκρισε:
«ο αήρ είχε πάψει να φυσά, ο ουρανός ήταν αστεροειδής και κατά την επιστροφή, ούτε 10 βήματα δεν είχε κάνει, του εμφανίζεται και του κόβει το δρόμο μια γυμνή μαυροφόρα, έχουσα σεμνή την εμφάνισή της».
Το πρόσωπο της διακρινόταν στο ημίφως. Εκείνος αιφνιδιάστηκε από το θέαμα και έπεσε στα γόνατα στο έδαφος. Πήγε να την ασπαστεί, ενώ τα μάτια του ήταν συγκινημένα, τα πόδια και τα χέρια του έτρεμαν. Τότε άκουσε φωνές: «Είμαι η Παναγία. Μη φόβεισαι παιδί μου. Εγώ ενεμφανίσθη να σου είπω τρεις λόγους. Τους οποίους να μη λησμονήσεις». Του είπε ότι πρώτον η Ελλάδα θα βγει νικηφόρα από τον πόλεμο, δεύτερον ότι ο πόλεμος κηρύχθηκε εναντίον της Ελλάδος για να γνωρίσει ο κόσμος ότι αφορμή είναι η απομάκρυνσή του από την χριστιανική θρησκεία και τρίτον ότι το δίκαιο πάντα υπερισχύει της βίας...
~ Αρχικά ο ανθυπασπιστής ανέφερε ότι πέρασε την παρουσία για κάποια Αλβανή κατάσκοπο και ύψωσε το ρεβόλβερ του για να την πυροβολήσει, όμως τότε η γυναίκα ύψωσε την παλάμη της και του είπε: «Μη χτυπάς, έχω να σου πω κάτι: τη Λαμπρή θα είσαστε σπίτι σας».
Ο στρατιώτης κατευθύνθηκε προς τη σκηνή του, το αναφέρει στον στρατηγό Κατσιμήτρο και ο ανθυπασπιστής Νίκος Γκάτζαρος διέταξε αμέσως να γίνει έρανος γιατί θέωρησε ότι στο σημείο που εμφανίστηκε η Παναγία της θα πρέπει να γίνει μικρός ναός. Η ιστορία του στρατιώτη διαδόθηκε γρήγορα στο στράτευμα. Ένας λοχαγός φώναξε κάποιον φαντάρο που ήξερε να ζωγραφίζει. Ήθελε μια εικόνα που θα κοσμούσε το εκκλησάκι που θα χτιζόταν στο Γκολέμι. Εκεί, δηλαδή που ο ανθυπασπιστής ανέφερε, ότι είχε δει την Παναγία. Ο στρατιώτης που ζωγράφισε την εικόνα, ήταν ο Γιάννης Τσαρούχης, ο οποίος στρατεύθηκε το 1939 και υπηρέτησε στο Κούτσι, στην Αλβανία.
Η εικόνα παρίστανε την Παναγία με το Χριστό και στο κάτω μέρος τα θαύματά της. Αριστερά έδειχνε τον ανθυπασπιστή που πάει να πυροβολήσει την Παναγία και δεξιά τους στρατιώτες που χτίζουν το εκκλησάκι.

Τετάρτη 1 Μαΐου 2019

Λεμεσού Αθανάσιος: «Οι θρήσκοι άνθρωποι είναι το πιο επικίνδυνο είδος μέσα στην Εκκλησία»

***
Περίπτερο στο Ίντερνετ
***

***
Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πολιούχου Περάματος - Αττικής
Λεμεσού Αθανάσιος: «Οι θρήσκοι άνθρωποι είναι το πιο επικίνδυνο είδος μέσα στην Εκκλησία»
Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ ξέρετε, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ θρῆσκοι ἄνθρωποι εἶναι τὸ πιὸ ἐπικίνδυνο εἶδος μέσα στὴν ἐκκλησία. Αὐτοὶ οἱ θρῆσκοι ἄνθρωποι εἶναι ἐπικίνδυνοι.
Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς φυλάει ἀπ’αὐτούς. Ἔλεγε ἕνας ἁγιορείτης ὅταν ἔκαμνα μία φορὰ λειτουργία καὶ λέγαμε «Κύριε σῶσον τοὺς εὐσεβεῖς» λέει ἀστειευόμενος «Κύριε σωσον ἠμᾶς ἀπὸ τοὺς εὐσεβεῖς» ...
δηλαδὴ ὁ Θεὸς νὰ σὲ φυλάει ἀπὸ τοὺς θρήσκους ἀνθρώπους, διότι θρῆσκος ἄνθρωπος σημαίνει μία προσωπικότης διεστραμμένη ἡ ὁποία οὐδέποτε εἶχε προσωπικὴ σχέση μὲ τὸν Θεό. Ἁπλῶς μόνον κάμνει τὰ καθήκοντα τῆς ἀπέναντί Του, ἀλλὰ καμιὰ σοβαρὴ σχέση δὲν εἶχε γιὰ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς δὲν λέει αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο τίποτε. Καὶ σᾶς ὁμολογῶ καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὴν πείρα μου ὅτι δὲν εἶδα χειρότερους ἐχθρούς της ἐκκλησίας ἀπὸ τοὺς θρήσκους ἀνθρώπους.
Ὅταν παιδιὰ θρήσκων ἀνθρώπων ποὺ μεσ” τὴν ἐκκλησία ἢ καὶ παπάδων ἀκόμα καὶ θεολόγων καὶ ἀνθρώπων ποὺ κάνουν τοὺς θρήσκους καὶ τοὺς πολλοὺς ἐδοκίμασαν τὰ παιδιά τους νὰ γίνουν μοναχοὶ ἢ ἱερεῖς αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔγιναν χειρότεροι καὶ ἀπὸ δαίμονες. Ἐξανέστησαν ἐναντίον τῶν πάντων. Ἔγιναν οἱ χειρότεροι ἐχθροὶ τῶν ἀνθρώπων. Θυμᾶμαι γονεῖς ποὺ ἔφερναν τὰ παιδιὰ τοὺς εἰς τὶς ὁμιλίες καὶ ὅταν τὸ παιδὶ τοὺς κάποια στιγμὴ ἔκαμε ἕνα βῆμα παραπάνω ἔγιναν οἱ χειρότεροι ἄνθρωποι ποὺ ἔλεγαν τὰ χειρότερα λόγια. Καὶ ἐγὼ τοὺς λέω: Mὰ ἐσὺ ἔφερες τὸ παιδί σου στὴν ὁμιλία, δὲν τὸ ἔφερα ἐγώ. Καὶ μία φόρα εἶπα σὲ ἕναν πατέρα ὅταν ἔβλεπα ὅτι ἡ κόρη τοῦ ,τέλος πάντων, εἶχε ζῆλο στὴν ἐκκλησία τοῦ λέω: Κοίταξε μὴν τὴν ξαναφέρεις στὴν ὁμιλία. Μὴν τὴν ξαναφέρεις νὰ τῆς μιλήσω διότι ἡ κόρη σου θὰ γίνει μοναχὴ καὶ…. αὔριο θὰ σοὺ φταίω ἐγώ. Ὄχι πάτερ μου, ἀλλοίμονο, ἐμεῖς σὲ λατρεύουμε. Καὶ ἔγινε ἡ κόρη τοῦ μοναχὴ ἑφτὰ χρόνια καὶ δὲν μοῦ μιλᾶ ἀκόμα. Ἄνθρωποι ποὺ δὲν ἔχαναν ὁμιλία, ἔτσι, δὲν ἔχαναν ὁμιλία. Ἦταν πάντοτε οἱ πρῶτοι. Ὁμιλίες, ἀγρυπνίες, βιβλία, ξέρω ‘γῶ τὰ πάντα. Καὶ ἔφερναν καὶ τὰ παιδιά τους καὶ ὅταν ἦρθεν ἡ ὥρα ποὺ τὸ παιδὶ τοὺς μέσα στὴν ἐλευθερία του, τέλος πάντων, ἀποφάσισε ἕναν δικό του δρόμο τότε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔγιναν τελείως στὸ ἀντίθετο στρατόπεδο καὶ ἀπέδειξαν ὅτι γιὰ αὐτοὺς ὁ Χριστὸς δὲν εἶχε μιλήσει ποτὲ μὲς τὴν δική τους τὴν καρδιά. Ἁπλῶς ἦταν θρῆσκοι ἄνθρωποι. Γιὰ αὐτὸ οἱ θρῆσκοι ἄνθρωποι εἶναι τὸ πιὸ δύσκολο εἶδος μεσ” τὴν ἐκκλησία. Γιατί ξέρετε κάτι . Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καμιὰ φορᾶ δὲν θὰ θεραπευθοῦν. Γιατί νομίζουν ὅτι εἶναι κοντὰ στὸν Θεό. Ἐνῶ οἱ ἁμαρτωλοί, ξέρω ΄γῶ, οἱ χαμένοι ἂς ποῦμε, ἔτσι, αὐτοὶ ξέρουν ὅτι εἶναι ἁμαρτωλοί. Γιὰ αὐτὸ ὁ Χριστὸς εἶπε ὅτι οἱ τελῶνες καὶ οἱ πόρνες θὰ πᾶν στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ εἶπε στοὺς Φαρισαίους: Ἐσεῖς, ἐσεῖς ποὺ εἴσαστε θρῆσκοι δὲν θὰ πάτε ποτὲ στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Γιατί οὐδέποτε ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἄλλαξε τὴν καρδιά τους. Ἁπλῶς ἀρκοῦνταν στὴν τήρηση τῶν θρησκευτικῶν τύπων.
Ἔτσι λοιπὸν ἐμεῖς ἂς προσέξουμε τὸν ἑαυτόν μας νὰ καταλάβομε ὅτι ἡ ἐκκλησία εἶναι ἕνα νοσοκομεῖο ποὺ μᾶς θεραπεύει μᾶς κάνει νὰ ἀγαποῦμε τὸν Χριστὸν καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ εἶναι μία φλόγα ποὺ ἀνάβει μεσ” τὴν καρδιά μας καὶ νὰ ἐξετάζομε τὸν ἑαυτό μας ἐὰν βρισκόμαστε στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν βλέπομε μέσα μᾶς ὅλες αὐτὲς τὶς κακίες καὶ τὶς ἀνιδιοτέλειες καὶ τὶς πονηρίες τότε πρέπει νὰ ἀνησυχοῦμε. Γιατί δὲν εἶναι δυνατὸ ὁ Χριστὸς νὰ εἶναι μέσα στὴν καρδιά μας καὶ νὰ “μαστε γεμάτοι ξύδι.
Πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ προσεύχεσαι καὶ νὰ εἶσαι γεμάτος χολὴ ἐναντίον τοῦ ἄλλου ἀνθρώπου. Πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ διαβάζεις τὸ εὐαγγέλιο καὶ νὰ μὴν δέχεσαι τὸν ἀδερφό σου. Πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ λὲς ἔχω τόσα χρόνια στὴν ἐκκλησία, ἔχω τόσα χρόνια ποὺ “μαι μοναχὸς κληρικὸς ἡ ὁτιδήποτε καὶ ὅμως τὸ ἄλφα τῆς πνευματικῆς ζωῆς ποὺ “ναι ἡ ἀγάπη. Ποῦ “ναι τὸ νὰ ὑπομένεις τὸν ἀδερφό σου, νὰ κάνεις λίγο ὑπομονὴ μὲ τὸ νὰ μὴν τὸ δέχεσαι σημαίνει τίποτα δὲν ἔκαμες. Τίποτα ἀπολύτως τίποτα. Τίποτα ἀπολύτως. Ἐδῶ ὁ Χριστὸς ἔφτασε στὸ σημεῖο νὰ πεῖ γιὰ τὶς παρθένες ἐκεῖνες ὅτι δὲν εἶχε καμιὰ σχέση μαζί τους. Τοὺς πέταξε ἔξω ἀπὸ τὸν νυμφώνα παρ” ὅλα ποὺ “χαν ὅλες τὶς ἀρετὲς γιατί δὲν εἶχαν τὴν ἀγάπη. Διότι ἤθελε νὰ τοὺς πεῖ ὅτι μπορεῖ νὰ ἔχετε ἀρετὲς ἐξωτερικὲς , μπορεῖ νὰ μείνατε παρθένες, μπορεῖ νὰ κάματε χίλια πράματα ἀλλὰ δὲν κατορθώσατε τὴν οὐσία αὐτοῦ ποὺ εἶχε σημασία ἀπ” ὅλα. Ἐὰν αὐτὸ δὲν τὸ καταφέρεις τί τὰ θέλεις τὰ ἄλλα ὅλα; Τί τὰ θέλω ἐγὼ τώρα ἂν τρώω λάδι σήμερα καὶ δὲν τρώω λάδι. Μπορεῖ νὰ μὴν τρώω λάδι ,ἂς ποῦμε καὶ νὰ τρώω τὸν ἀδερφό μου ἀπὸ τὸ πρωὶ ὡς τὴ νύχτα. Ἔλεγαν εἰς τὸ Ἅγιο Ὅρος λέει μὴν ρωτᾶς ἂν τρώω ψάρι. Τὸν ψαρὰ νὰ μὴν φαεῖς καὶ ψάρι φάε. Ἢ τὸν λαδὰ νὰ μὴν φαεῖς καὶ φάε μία σταξιὰ λάδι. Τὸ νὰ φάεις τὸν ἄλλον ἀπὸ τὴν γλώσσα εἶναι πολὺ χειρότερο ἀπὸ τὸ νὰ φᾶς μία κουταλιὰ λάδι. Καὶ ὅμως στέκομεν ἐκεῖ . Τρῶμε λάδι, δὲν τρῶμε λάδι, τρῶμε ψάρι, δὲν τρῶμε ψάρι. Ξέρω ‘γῶ βούτηξε τὸ κουτάλι στὸ ἄλλο φαγὶ καὶ μπορεῖ νὰ τσακωθοῦμε ἐκεῖ, νὰ σκοτωθοῦμε μὲ τὸν ἄλλον ἄνθρωπο γιατί ἐβούτηξε τὸ κουτάλι προηγουμένως σὲ ἕναν ἄλλο φαΐ. Καταλαβαίνετε πόσο γελοία εἶναι ἐτοῦτα τὰ πράγματα καὶ μᾶς κοροϊδεύουν καὶ οἱ δαίμονες ἀλλὰ καὶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ εἶναι ἐκτὸς ἐκκλησίας. Καὶ ὅταν μπαίνουν κοντά μας ἀντὶ νὰ βλέπουν τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἐκκλησίας μεταμορφωμένους σὲ Χριστὸ Ἰησοῦ, νὰ “ναι γλυκὺς ἄνθρωποι καὶ νὰ’ναὶ ὥριμοι ἄνθρωποι, ἰσορροπημένοι, ὁλοκληρωμένοι ἄνθρωποι, ἄνθρωποι γεμάτοι ἁρμονίας ἂς ποῦμε μέσα τοὺς μᾶς βλέπουν δυστυχῶς μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ πάθη μας καὶ ὅλες ἐκεῖνες τὶς ξινίλες μας καὶ λένε: E, νὰ γίνω ἔτσι; Καλύτερα νὰ μοῦ λείπει.
Ἐσὺ ποῦ πᾶς στὴν ἐκκλησία τί σὲ ὠφέλησε ἡ ἐκκλησία; Ὅπως λέγαμε χτὲς πῆγες στὰ προσκυνήματα, εἶδες τοὺς πατέρες, εἶδες τὰ ἅγια λείψανα, εἶδες τὸ Ἅγιον Ὅρος, τὴν Παναγία τῆς Τήνου ὅλα αὐτὰ πήγαμε, ἤρθαμε. Ποιὸ τὸ ὄφελος τελικὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα; Μεταμορφώθηκε ἡ καρδιά μας; Γίναμε πιὸ ταπεινοὶ ἄνθρωποι; Γίναμε πιὸ γλυκὺς ἄνθρωποι; Γίναμε πιὸ πραεῖς ἄνθρωποι εἰς τὸ σπίτι μας εἰς τὴν οἰκογένειά μας στὸ μοναστήρι μας; Ξέρω ‘γῶ ἐκεῖ ποὺ ἐργαζόμαστε. Αὐτὸ ἔχει σημασία. Ἐὰν δὲν τὰ καταφέραμε αὐτὰ τὰ πράγματα τουλάχιστον ἂς γίνομεν ταπεινοί. Μέσα ἀπὸ τὴν μετάνοια. Ἂς γίνομαι ταπεινοί. Ἐὰν οὔτε καὶ αὐτὸ τὸ καταφέραμε τότε εἴμαστε ἄξιοι πολλῶν δακρύων, ἔτσι. Εἴμαστε γιὰ κλάματα. Διότι δυστυχῶς ὁ χρόνος περνᾶ καὶ χάνεται καὶ ἐμεῖς μετροῦμε χρόνια.
Ἔλεγε ὁ γέρων Παίσιος ὅταν τὸν ρωτοῦσαν: Γέροντα πόσα χρόνια ἔχεις ἐσὺ στὸ Ἅγιο Ὅρος; Λέει: Ἐγὼ ἦρθα τὴν ἴδια χρονιὰ ποὺ ἦρθε τὸ μουλάρι τοῦ γείτονα. Ὁ γείτονας τοῦ ὁ γερὸ-Ζῆτος εἶχε ἕνα μουλάρι καὶ ξέρετε στὸ Ἅγιο Ὅρος κάθε κελὶ ἔχει καὶ ἕνα ζῶο, ἕνα μουλάρι ποὺ κουβαλοῦν τὰ πράγματά τους. Ε, τὸ ζῶο αὐτὸ ζεῖ πολλὰ χρόνια δὲν ἀγοράζεις κάθε μέρα μουλάρια, εἶναι ἀκριβά. Λοιπόν, τὴν χρονιὰ ποὺ ἦρθα ἐγὼ λέει στὸ Ἅγιο Ὅρος ἀγόρασε καὶ ὁ γείτονας τὸ μουλάρι του. Ἔχομε τὰ ἴδια χρόνια στὸ Ἅγιο Ὅρος, ἀλλὰ τὸ καημένο ἐκεῖνο ἔμεινε μουλάρι καὶ ἐγὼ τὸ ἴδιο ἔμεινα. Δὲν ἄλλαξα. Λοιπὸν λέμε πολλὲς φορὲς ἐγὼ ἔχω σαράντα χρόνια καὶ τὸ λέμε ἐμεῖς οἱ παπάδες καὶ οἱ καλόγεροι αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἔχω σαράντα χρόνια στὸ μοναστήρι. Μὰ τὰ χρόνια εἶναι εἰς βάρος σου. Ὁ Θεὸς θὰ σοὺ πεῖ: Σαράντα χρόνια καὶ ἀκόμα δὲν κατάφερες νὰ γίνεις τίποτα; Ἔχεις σαράντα χρόνια ἀκόμα θυμώνεις, ἀκόμα κατακρίνεις, ἀκόμα ἀντιλογεῖς, ἀκόμα ἀντιστασαι, ἀκόμα δὲν ὑποτάσσεσαι; Ἔχεις σαράντα χρόνια καὶ δὲν ἔμαθες τὸ ἄλφα, τὸ πρῶτο πράγματα τῆς μοναχικῆς ζωῆς τῆς χριστιανικῆς ζωῆς; Τί νὰ κάμω τὰ χρόνια σου; Τί νὰ σὲ κάμω ἂν ἔχεις πενήντα χρόνια μὲ ψωμολογῆσε καὶ δὲν μπορεῖς νὰ ἀπαντήσεις στὸν ἄλλον μὲ ἕναν καλό του λόγο. Τί νὰ κάμω ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα.
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία «Ἡ θεραπεία ἀπὸ τὴν ἀρρώστια τοῦ Φαρισαϊσμοῦ»
orthodoxia-ellhnismos.gr

***

Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2019

Ανώτατη τιμητική διάκριση στον σπουδαίο Εκπαιδευτικό Χρήστο Ξενάκη – Η εορτή των Τριών Ιεραρχών στη Μητρόπολη Δημητριάδος





Ανώτατη τιμητική διάκριση στον σπουδαίο Εκπαιδευτικό Χρήστο Ξενάκη – Η εορτή των Τριών Ιεραρχών στη Μητρόπολη Δημητριάδος

Τη μνήμη των Αγίων Τριών Ιεραρχών, Προστατών της Παιδείας και των Ελληνικών Γραμμάτων, τίμησε σήμερα οφειλετικώς η Τοπική μας Εκκλησία.


Το πρωί τελέστηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Βόλου,ιερουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, παρουσία των Διευθυντών Εκπαιδεύσεως Μαγνησίας, εκπαιδευτικών και μαθητών. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε  Αρτοκλασία υπέρ υγείας των Εκπαιδευτικών του τόπου μας και Επιμνημόσυνη Δέηση για την ανάπαυση των κεκοιμημένων Εκπαιδευτικών.
Ακολούθησε, στο Πνευματικό Κέντρο, η ετήσια εορταστική εκδήλωση, προς τιμήν του εκπαιδευτικού κόσμου της Μαγνησίας. Τιμώμενο πρόσωπο ήταν ο παλαίμαχος και διαπρεπής Εκπαιδευτικός, Φιλόλογος και τ. Λυκειάρχης κ. Χρήστος Ξενάκης. Στην εκδήλωση παρέστησαν ο Θεματικός Περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Γεώργιος Καλτσογιάννης, ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας κ. Σωκράτης Σαβελίδης, εκπρόσωποι των Αρχών και πλήθος εκπαιδευτικών, συναδέλφων του τιμωμένου και μαθητών του.
Για τον κ. Ξενάκη μίλησε, κατ’αρχάς, η κ. Καλλιόπη Μπαχαριά  Καραθανάση, Φιλόλογος, τ. Γυμνασιάρχης, με θέμα «Λόγος επαινετικός για τον Χρήστο Ξενάκη, δείγμα φιλικής και συναδελφικής εκτίμησης». Η ομιλήτρια, μεταξύ των άλλων, χαρακτήρισε τον τιμώμενο «εκπαιδευτικό με εκκλησιαστικό ήθος, με αγάπη για την πατρίδα, άριστο γνώστη και χειριστή της Ελληνικής γλώσσας».
Ακολούθησε η ομιλία του κ. Γεωργίου Κοντομήτρου, Δρος Παιδαγωγικών, τ. Σχολικού Συμβούλου Φιλολόγων Νομού Μαγνησίας, με θέμα «Η παιδαγωγική σχέση και η διάρκειά της. Η περίπτωση του Φιλολόγου Χρήστου Ξενάκη». Ο κ. Κοντομήτρος, μεταξύ άλλων, επεσήμανε τις μεγάλες αρετές του δασκάλου του: «Γερά καταρτισμένος, με αδιάπτωτο ενδιαφέρον για την πορεία των μαθητών του, με διαρκή πνευματικό αγώνα, δεξιοτέχνης στην διαχείριση της τάξης, προσωπικότητα ηθική, που εξέπεμπε αγάπη και χαρά για την πρόοδο των μαθητών του».
Στην συνέχεια, ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας κ. Ιγνάτιος απένειμε στον κ. Ξενάκη την Ανώτατη Τιμητική Διάκριση της Τοπικής μας Εκκλησίας, τον Χρυσό Σταυρό μετά Διπλώματος, για την πολύχρονη και καλλίκαρπη εκπαιδευτική του προσφορά. Ακολούθησε η αντιφώνηση του τιμηθέντος, ο οποίος ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο για την εξαιρετική τιμή και τόνισε ότι η τιμητική διάκριση, που του απονεμήθηκε, τιμά το σύνολο του εκπαιδευτικού μας κόσμου. Ο κ. Ξενάκης μίλησε για την αναγκαιότητα των ανθρωπιστικών σπουδών στην εποχή μας και επεσήμανε ότι «χρειάζονται, για να βοηθούν τον νέο άνθρωπο να ολοκληρώνεται, να γίνεται σωστός πολίτης, να μάθει να συμβιώνει, να συνεργάζεται, να αγαπά, να σκέπτεται, να κρίνει σωστά…».
Την εκδήλωση, που συντόνισε ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Δαμασκηνός Κιαμέτης, έκλεισε ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας κ. Ιγνάτιος. Ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι «παραμένουμε πιστοί στον εορτασμό των Τριών Ιεραρχών, γιατί οι Έλληνες έχουμε το μεγάλο προνόμιο της Ελληνικής γλώσσας, της συνάντησης του Χριστιανισμού με τον Ελληνισμό, της Ορθόδοξης παράδοσής μας, που αν απεμπολήσουμε, τότε θα έρθουν τα δεινά, που προγευόμαστε, όταν ξεχνάμε ποιοι είμαστε. Μια Παιδεία χωρίς ερείσματα πνευματικά, που οι Τρεις Ιεράρχες μας διδάσκουν, μπορεί να ονομάζεται εκπαιδευτικό σύστημα, όχι, όμως, Παιδεία». Ο κ. Ιγνάτιος μίλησε με συγκίνηση για τον κ. Ξενάκη, λέγοντας ότι «είναι παράδειγμα προς μίμησιν για τους νέους εκπαιδευτικούς». Δεδομένου ότι ο κ. Ξενάκης, τα τελευταία 20 χρόνια, προσφέρει τις υψηλές υπηρεσίες του στην Τοπική μας Εκκλησία, ως Γραμματεύς του Ιδιαιτέρου Γραφείου του Μητροπολίτου μας, ο Σεβασμιώτατος εξήρε την μεταξύ τους συνεργασία και εμπιστοσύνη και τόνισε την ασφάλεια, που νιώθει, γνωρίζοντας ότι έξω από το γραφείο του βρίσκεται ένα πρόσωπο σαν τον τιμηθέντα. Ο κ. Ιγνάτιος παρατήρησε ότι «στο πρόσωπό του τιμούμε τους εκπαιδευτικούς, τους άξιους ανθρώπους της εμπιστοσύνης, αυτούς που συνεχίζουν να νοηματοδοτούν τη ζωή μας».
Βιογραφικό Σημείωμα κ. Χρήστου Ξενάκη
Γεννήθηκε στον Βόλο το 1937 και φοίτησε στο 13ο Δημοτικό και στο 2ο εξατάξιο Γυμνάσιο αρρένων Βόλου, ενώ είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Μετά τη στρατιωτική του θητεία, εργάστηκε ως Φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση, στο Φανάρι Καρδίτσης, στο 2ο Γυμνάσιο Καρδίτσης, στο Νυκτερινό και στο 2ο Γυμνάσιο Βόλου, καθώς και στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια Ζούμπου, στην Καρδίτσα και Αποστόλου στον Βόλο.
Διετέλεσε υποδιευθυντής του Πολυκλαδικού Λυκείου Βόλου και διευθυντής στο Λύκειο Καναλίων, στο 4οκαι στο 2ο Λύκειο Βόλου, απ’ όπου συνταξιοδοτήθηκε.
Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Μαγνησίας και Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Μαγνησίας.
Επί σειρά ετών διακονεί ως Λαμπαδάριος του Ιερού Ναού Αγίου Κοσμά του Αιτωλού Βόλου, ενώ την τελευταία 20ετία υπηρετεί ως Γραμματέας του Ιδιαιτέρου Γραφείου του Σεβασμιωτάτου.
πηγή


κ. Χρήστος Ξενάκης


κ. Καλλιόπη Μπαχαριά  Καραθανάση


κ. Γεώργιος Κοντομήτρος

Ανώτατη Τιμητική Βράβευση π. Δημήτρη Ξυνογαλά - Δημητριάδος Ιγνάτιος

***


Δημητριάδος Ιγνάτιος: «Είμαστε απέναντι σ΄ εκείνους που επιχειρούν να εξουθενώσουν τους ιερείς μας» – Λαμπρά τα ονομαστήρια του Δημητριάδος Ιγνατίος


Φωτογραφίες: Ηλίας Σακελλάρης


Τα ονομαστήρια του σεπτού μας Ποιμενάρχου κ. Ιγνατίου, εόρτασε και φέτος, λαμπρώς και ιεροπρεπώς η Τοπική Εκκλησία της Δημητριάδος, επί τη εορτή της Ανακομιδής του Λειψάνου του Αγίου Ιερομάρτυρος Ιγνατίου του Θεοφόρου.
Στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών & Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, συγχοροστατούντων των Σεβ. Μητροπολιτών Σάμου & Ικαρίας κ. Ευσεβίου, Σερρών & Νιγρίτης κ. Θεολόγου, Πειραιώς κ. Σεραφείμ, Κερκύρας, Παξών & Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου, Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου και Δημητριάδος κ. Ιγνατίου. Παρέστησαν ο Βουλευτής Μαγνησίας κ. Παναγιώτης Ηλιόπουλος, ο Περιφερειακός Διοικητής του Λιμενικού Σώματος Πλοίαρχος Εμμανουήλ Κανάλης και πλήθος πιστών, που κατέκλυσαν τον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Βόλου.
Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών & Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, ο οποίος αναφέρθηκε στην Ευχαριστιακή Θεολογία του Αγίου Ιγνατίου. Αναφερόμενος δε στο πρόσωπο του σεπτού μας Ποιμενάρχου, τόνισε ότι ο κ. Ιγνάτιος είναι «σημείο ενότητας μέσα στην Ιεραρχία, με λόγο στιβαρό, με επιχειρήματα, όταν υπερασπίζεται κανόνες και αρχές, με θέσεις ανδρός εκκλησιαστικού, που αγαπά την Εκκλησία και αφιέρωσε την ζωή του σ’ Αυτήν και λειτουργεί ως παράδειγμα προς μίμησιν για τους νεωτέρους Αρχιερείς».
Ανώτατη Τιμητική Διάκριση στον Πρωτ. Δημήτριο Ξυνογαλά
Στο πλαίσιο του Πανηγυρικού Εσπερινού, όπως κάθε χρόνο, ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας απένειμε την Ανώτατη Τιμητική Διάκριση της Τοπικής μας Εκκλησίας, τον Χρυσό Σταυρό μετά Διπλώματος, σε έναν πολιό και σεβαστό Κληρικό μας, ως αναγνώριση του πολύμοχθου και πολυετούς ιερατικού του έργου. Εφέτος τιμήθηκε ο Αρχιερατικός Επίτροπος Ζαγοράς Πρωτ. Δημήτριος Ξυνογαλάς.
Το βιογραφικό του τιμηθέντος ανέγνωσε ο Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεώς μας Αρχιμ. Δαμασκηνός Κιαμέτης, ενώ ο π. Δημήτριος ευχαρίστησε συγκινημένος για την μεγάλη τιμή.
Από την μεριά του, ο Σεβ. κ. Ιγνάτιος τόνισε ότι ο π. Δημήτριος αξίως λαμβάνει την τιμητική αυτή διάκριση: «Στο πρόσωπό του συνάντησα τον αληθινό λευίτη, τον αυθεντικό ιερέα, τον παπά του χωριού, με μόρφωση, ήθος και πίστη». Εξήρε την σταθερότητά του να διακονήσει τον τόπο του και παρατήρησε: «όταν έχουμε τέτοιους ιερείς, πώς να μην τους υπερασπιστούμε, πώς να μην σταθούμε αληθινοί πατέρες τους και αδελφοί, σε τούτες τις κρίσιμες ημέρες. Δεν υπερασπιζόμαστε συμφέροντα, ούτε την εξουσία μας. Υπερασπιζόμαστε την διακονία μας σ’ αυτόν τον λαό, γιατί ο κάθε παπάς είναι πατέρας και διάκονος του λαού, που τελεί τα ιερά Μυστήρια και διαφυλάττει την κοινωνική συνοχή. Γι’ αυτό στεκόμαστε αρωγοί, για να συνεχιστεί η μεγάλη ιερατική παράδοση της πατρίδας μας… Όλη η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος είμαστε απέναντι σ’ εκείνους που επιχειρούν να εξουθενώσουν τους ιερείς μας. Θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας, για να κρατήσουμε ζωντανή την παράδοση σ’ αυτόν τον τόπο, που θέλει τον Ιερέα πατέρα και την Εκκλησία μάνα του λαού μας».
Ανήμερα της εορτής, τελέστηκε πανηγυρική – πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία, στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Χριστού Βόλου, ιερουργούντος του Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Ιγνατίου,συλλειτουργούντων των Σεβ. Μητροπολιτών Σάμου & Ικαρίας κ. Ευσεβίου, Κερκύρας, Παξών & Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου, Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου, Ιλίου, Αχαρνών & Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρου,  Θεσσαλιώτιδος & Φαναριοφερσάλων κ. Τιμοθέου, Κίτρους & Κατερίνης κ. Γεωργίου, Τρίκκης & Σταγών κ. Χρυσοστόμου, Σταγών & Μετεώρων και Λαρίσης & Τυρνάβου κ. Ιερωνύμου. Τον Σεβ. Ποιμενάρχη μας πλαισίωσαν πλήθος Κληρικών από την τοπική μας Εκκλησία και άλλες Ιερές Μητροπόλεις, καθώς και αντιπροσωπείες Ιερών Μονών. Στην Θεία Λειτουργία παρέστησαν ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Κώστας Αγοραστός, η Αντιπεριφερειάρχης Μαγνησίας & Βορείων Σποράδων κ. Δωροθέα Κολυνδρίνη, οι επικεφαλείς των Στρατιωτικών, Αστυνομικών, Λιμενικών και Πυροσβεστικών Αρχών, εκπρόσωποι φορέων και πλήθος πιστών.
Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβ. Λαρίσης κ. Ιερώνυμος, ο οποίος αναφέρθηκε σε δύο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου: 1ον, ότι ήταν καρπός Αγίου ανδρός, του Ευαγγελιστού της Αγάπης Ιωάννου του Θεολόγου και 2ον ότι έδωσε πολλή αγάπη στο ποίμνιό του, το οποίο την ανταπέδωσε πληθωρικώς και όσο ζούσε όσο και μετά το φρικτό μαρτύριό του.
Στρέφοντας τον λόγο στον εορταζόμενο Ποιμενάρχη μας, ο κ. Ιερώνυμος τόνισε ότι και εκείνος είναι καρπός Αγίου Πνευματικού Πατρός, του Γέροντος Μητροπολίτου πρ. Πειραιώς κ. Καλλινίκου, ο οποίος ανέδειξε πλήθος αξίων στελεχών της Εκκλησίας μας, ενώ ως Επίσκοπος της Δημητριάδος προσφέρει ολόθυμα την πατρική του αγάπη στο ποίμνιό του, λαμβάνοντας τον σεβασμό, την αγάπη, την αναγνώριση και την πιστότητά του.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβ. κ. Ιγνάτιος ευχαρίστησε προσωπικά όλους τους Σεβ. Αρχιερείς για την ευλογητή και τιμητική παρουσία τους, στην χαρά της Τοπικής μας Εκκλησίας. Τόνισε ότι «ο Άγιος Ιγνάτιος είναι ο κατεξοχήν Επίσκοπος της ενότητας. Την δίδαξε, την έζησε, την έκανε πράξη ζωής με το μαρτύριό του, συγκρότησε την έννοια της Εκκλησίας, την σχέση του Επισκόπου με τους Ιερείς και το ποίμνιό του». Ζήτησε από τον λαό μας τις προσευχές του, για να φανεί αντάξιος του προστάτου Αγίου του, «για να διακονήσουμε την ενότητα σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, μια και η μόνη μας δύναμη είναι αυτή». Ο κ. Ιγνάτιος ευχαρίστησε του τοπικούς μας άρχοντες και τους κάλεσε να πράττουν το καλύτερο δυνατό για τον λαό μας. Ευχαρίστησε, επίσης, τους άμεσους συνεργάτες του, Κληρικούς και Μοναχούς, όσο και τους ιεροψάλτες της Τοπικής μας Εκκλησίας, για την Θεοφιλή συμπόρευση όλα τα χρόνια της ενταύθα εικοσαετούς διακονίας του.
Κατά τη διανομή του αντιδώρου, ο Σεβασμιώτατος δέχθηκε τις ευχές της αγάπης του λαού μας.
***