Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κύπρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κύπρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2019

Μητέρα του μικρού Αντώνη Ανδρέου: Περιμένω και τον Παναγιώτη-Ραφαήλ στις ΗΠΑ

***

Πληροφορίες για αυτόν τον ιστότοπο
MAGNESIANEWS.GR
Σημαντική βελτίωση παρουσιάζει η υγεία του μικρού Αντώνη Ανδρέου από την Κύπρο, ο οποίος πάσχει από νωτιαία μυϊκή ατροπία και κάνει την πρόσφατα


***
***
Σημαντική βελτίωση παρουσιάζει η υγεία του μικρού Αντώνη Ανδρέου από την Κύπρο, ο οποίος πάσχει από νωτιαία μυϊκή ατροπία και κάνει την πρόσφατα εγκεκριμένη γονιδιακή θεραπεία στη Βοστώνη των ΗΠΑ. Αυτό λέει στο ethnos.gr η μητέρα του, Χαρά Θωμά, η οποία είναι συνεχώς στο πλάι του γιου της και περιμένει να γνωρίσει από κοντά τον Παναγιώτη – Ραφαήλ, όταν θα πάει και αυτός στην Αμερική.
Η κυρία Θωμά λέει ότι «είμαστε χαρούμενοι και αισιόδοξοι, καθώς έχουμε παρατηρήσει βελτίωση από τις πρώτες κιόλας ημέρες, παρόλο που χρειάζεται χρόνος για να φτάσουμε στα επιθυμητά αποτελέσματα. Η γονιδιακή θεραπεία προσφέρει σοβαρές προοπτικές αποθεραπείας. Τα πρώτα αποτελέσματα των επιστημονικών κλινικών ερευνών μιλούν για πλήρη δράση και αποθεραπεία».
Όπως εξηγεί, ο Αντώνης διαγνώστηκε στον πέμπτο μήνα της ζωής του και άρχισε να λαμβάνει το φάρμακο Spinraza τρεις μήνες αργότερα. «Όταν άρχισε θεραπεία, είχε την εικόνα ενος 100% τετραπληγικού παιδιού, με ανύπαρκτη την κίνηση των χεριών, των ποδιών, του κεφαλιού του. Παρ’ όλα αυτά, χάρη στο Spinraza, σταμάτησε η επιδείνωση της νόσου, το μωρό σταθεροποιήθηκε και άρχισε να παρουσιάζει σημαντική βελτίωση στην κινητικότητα του».
Ο πατέρας του Αντώνη είναι καθηγητής νοσηλευτικής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου και ενημερώθηκε άμεσα για τη γονιδιακή θεραπεία που εγκρίθηκε στις ΗΠΑ για την αντιμετώπιση της ασθένειας. Έπειτα απο έντονη και συστηματική ανασκόπηση της σχετικής βιβιογραφίας, η οικογένεια αποφάσισε να αναζητήσει τη λύση στην άλλη άκρη του Ατλαντικού.
«Απευθυνθήκαμε στους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθότι το κόστος έφτανε τα 2,1 εκατ. δολάρια και δεν μπορούσαμε να το υποστούμε οικονομικά. Αρχίσαμε έρανο περίπου στις 12 Αυγούστου και οκτώ ημέρες μετά η Κυπριακή Δημοκρατία, διά στόματος του υπουργου Υγείας, ανακοίνωσε ότι θα αναλάβει πλήρως τα έξοδα της θεραπειας. Το κυπριακό κράτος στάθηκε και συνεχίζει να στέκεται δίπλα μας, αρωγός για όλες τις θεραπευτικές ανάγκες του Αντώνη» λέει η μητέρα του.
Από τις 30 Σεπτεμβρίου η οικογένεια βρίσκεται στη Βοστώνη και αναμένεται να επιστρέψει σε περίπου δύο μήνες. Η θεραπεία που κάνει ο Αντώνης είναι ενδοφλέβια και διαρκεί περίπου μία ώρα. «Οι γιατροί είναι πολύ αισιόδοξοι ότι ο Αντώνης θα τα πάει πολύ καλά. Άλλωστε, είχαμε την τύχη και τη χαρά να γνωρίσουμε το πρώτο παιδάκι που έλαβε τη γονιδιακή θεραπεία στο Boston Childrens Hospital, την Κέιτ, που επίσης λάμβανε Spinraza, και η οποία έλαβε τη γονιδιακή θεραπεία μόλις λίγες μέρες πριν από τα δύο χρόνια ζωής. Τρεις μήνες μετά τη χορήγηση της θεραπείας, η βελτίωση ήταν θεαματική» καταλήγει η κυρία Θωμά.

Δευτέρα 30 Απριλίου 2018

Το Μοναστήρι της Αγίας Νάπας

Σύντομο Ιστορικό της Μονής Αγίας Νάπας

Το Μοναστήρι της Αγίας Νάπας βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό της επαρχίας Αμμοχώστου. Το όνομα "Αγία Νάπα" σημαίνει Άγιο δάσος. Η περιοχή πήρε την ονομασία της από την "Εικόνα της Παναγίας της Νάπης", δηλαδή της Αγίας του Δάσους, και για συντομία ονομάστηκε "Αγία Νάπα".
Πότε ιδρύθηκε αρχικά το Μοναστήρι δεν γνωρίζουμε. Η σπηλιά, ο κρυψώνας και το πηγάδι μαρτυρούν την εκεί διαβίωση Χριστιανικής κοινότητας από τα Βυζαντινά χρόνια. Το όνομα "Αγία Νάπα" έχει δοθεί στο μέρος πριν από το 1366. Το Μοναστήρι πάντως, όπως σώζεται σήμερα, είναι κτίσμα του 15ου αιώνα, όταν η Κύπρος ήταν υπό Ενετική κυριαρχία.
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, στη σπηλιά, η οποία έχει γίνει εκκλησία, βρέθηκε από κάποιο κυνηγό η θαυματουργός εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ο σκύλος του κυνηγού πρώτος αντίκρυσε την ολόφεγγη εικόνα και μπροστά στη θέα της άρχισε να γαβγίζει επίμονα καλώντας τον κύριο του. Στο άκουσμα της ανεύρεσης της εικόνας, πλήθος πιστών άρχισε να επισκέπτεται τον ιερό χώρο τού σπηλαίου. Η εικόνα είχε μάλλον τοποθετηθεί στο σπήλαιο κατά την περίοδο της εικονομαχίας (7ος-8ος αιν.), και έτσι διασώθηκε. Τον 14ο αιώνα το σπήλαιο κτίστηκε κατά το υπόλοιπο ήμισυ και έγινε ναός.
Μία άλλη παράδοση αναφέρει πως στο μέρος αυτό κατέφυγε από πείσμα και η κόρη αριστοκρατικής Ενετικής οικογένειας εξαιτίας της άρνησης των δικών της να επιτρέψουν τον γάμο της με κάποιο μη αριστοκράτη. Γύρω στο 1500, λέγεται πως η πλούσια Ενετή έκτισε με δικά της έξοδα την εκκλησία, τα κελιά και έναν αλευρόμυλο. (Ο ελιόμυλος εγκαταστάθηκε στο Μοναστήρι μάλλον κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας).
Δημιουργήθηκε λοιπόν σιγά - σιγά ένα γυναικείο Μοναστήρι και Λατινικό παρεκκλήσι. Ως Λατινικό παρεκκλήσι λειτούργησε το δεξιό κλίτος του ναού αμέσως μετά την είσοδο. Η τεράστια συκομωρέα του Μοναστηριού, η οποία βρίσκεται δίπλα από τη δεξαμενή, λέγεται πως έχει φυτευτεί από τήν Ενετή γυναίκα. Στη βόρεια πλευρά της αυλής υπάρχει κρήνη με μορφή κεφαλής αγριόχοιρου. Πάνω από αυτήν στέκεται το διώροφο κτίριο, στο οποίο διέμενε αρχικά η Ενετή κόρη. Όταν πλησίασε ο θάνατος της, έκτισε το πέτρινο θολωτό μνημείο. Μέσα σ' αυτό, δίπλα από την δροσιά της φιάλης, ήθελε να ταφεί.
Στον λόφο δυτικά της εκκλησίας υπάρχει Αρχαίο εκκλησάκι στη θέση όπου, σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία ξάπλωσε να ξεκουραστεί.
Το 1571 η Κύπρος περνά υπό την Οθωμανική κυριαρχία. Το Μοναστήρι ευτυχώς δεν καταστράφηκε, όπως άλλα Μοναστήρια και εκκλησίες. Η περιγραφή του Pietro della Valle, κατά το έτος 1625, αντιστοιχεί πλήρως στη σημερινή κατάσταση του Μοναστηριού. Από τον ίδιο περιηγητή πληροφορούμαστε ότι τότε η Αγία Νάπα ήταν γυναικείο Μοναστήρι. Η μονή διέθετε πολύ μεγάλη κτηματική περιουσία.
Το Μοναστήρι μετατράπηκε σε ανδρικό λίγο πριν το 1668. Γιά άγνωστο λόγο, από το 1758 και εξής, δεν διέθετε πιά μόνιμους μοναχούς.
Το Μοναστήρι βρισκόταν σε ακατοίκητη περιοχή. Περὶ τα μέσα του 18ου αιώνα, κτίστηκε το πρώτο σπίτι στο χωριό. Πρώτοι οικιστές του χωριού υπήρξαν κάποιοι Θεσσαλονικείς, οι οποίοι εγκατέλειψαν την πατρίδα τους λόγω επιδημίας πανώλης. Δύο δεκαετίες αργότερα, το έτος 1813, σύμφωνα με ευδιάκριτη ακόμη επιγραφή, η Μονή επισκευάστηκε. Δεν διέθετε όμως οργανωμένη μοναστική κοινότητα, και τα κτήματα τού Μοναστηριού ενοικιάζονταν σε γεωργοὺς της γύρω περιοχής. Οι εγκαταστάσεις του μοναστηριού χρησιμοποιούνταν για διάφορες ανάγκες της κοινότητας.
Μετά το 1878, όταν η Κύπρος περνά υπό Βρεττανική κυριαρχία, δεν υπάρχουν μοναχοὶ στο Μοναστήρι. Η εκκλησία του Μοναστηριού ήταν βέβαια ο ενοριακός ναός του χωριού. Το 1950 χρειάστηκε να γίνει μεγάλη επισκευή, για να διατηρηθούν τα ιστορικά κτίσματα.
Επί Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ το μοναστήρι προτείνεται ως το καταλληλότερο, για να καταστεί Οικουμενικό Κέντρο Διασκέψεων. Από το 1978 μέχρι το 2006 το Μοναστήρι αποτελούσε χώρο συνάντησης των Χριστιανικών Εκκλησιών της Μέσης Ανατολής. Μετά την ανασύσταση της Ιεράς Μητροπόλεως Κωνσταντίας Αμμοχώστου (2007), το Μοναστήρι περιήλθε υπό την διοίκηση της Μητρόπολης και με πρωτοβουλία του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Κωνσταντίας κ. Βασιλείου ιδρύθηκε η Πολιτιστική Ακαδημία "Άγιος Επιφάνιος" με έδρα την Ιερά Μονή. Η Ακαδημία αυτή ως έργο της έχει την ανάπτυξη θεολογικών και ιστορικών μελετών όπως και την διοργάνωση συνεδρίων και εκδηλώσεων. Εντός των κτιριακών εγκαταστάσεων της Μονής θα λειτουργεί επίσης και Εκκλησιαστικό μουσείο.
Η πληθυσμιακή αύξηση του χωριού, επέβαλε την ανέγερση νέας εκκλησίας το 1990. Ο νέος ναός, κτισμένος στα νοτιοδυτικά της μονής, αφιερώθηκε κι αυτός στην Παναγία. Αμφότεροι οι ναοί πανηγυρίζουν στις 8 Σεπτεμβρίου, ημέρα εορτής του Γενεσίου της Θεοτόκου.
Στην χάρη της Παναγίας καταφθάνουν καθημερινώς για να προσκυνήσουν πολλὲς δύστοκες και άτεκνες γυναίκες, και για να ζωστούν την γονοποιούσα, θαυματουργό ζώνη της Αγίας Νάπας. Το μοναστήρι αποτελεί ιδιαίτερα κατανυκτικό μέρος, όπου μπορεί κανείς να βρεί παρηγοριά και θεία αρωγή. Η γλυκυτάτη μητέρα μας ανοίγει καθημερινά την αγκάλη της, τόσο μεγάλη και θερμή, ώστε να χωρέσει ο κάθε απελπισμένος και ταλαίπωρος. Πρεσβεύει με τις τελέσφορες ικεσίες της για την σωτηρία των ψυχών μας.